แม่มดใจร้าย
โกรธกับใครใจโกรธโทษทุกสิ่ง
โทษรักยิ่งแพ้ใจในทุกอย่าง
ผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยคอยซับพลาง
น้ำตานางหลั่งร่วงลงสู่ดิน
โอ้หัวใจใครกล้าฆ่าใจรัก
หยิ่งในศักดิ์ศรีไปจนหมดสิ้น
เสียใจที่ตัวเองมีราคิน
เขาดูหมิ่นสูญสิ้นในความดี
อารมณ์ร้อนในใจใครบังเกิด
ย่อมเตลิดพาใจให้หน่ายหนี
คำพูดที่เชือดเฉือนเตือนชีวี
พอกันทีหนทางระหว่างเรา
ไม่เคยยอมแพ้ใครใดใดหรอก
แต่ใจบอกที่ทำเพราะรักเขา
คิดว่าเป็นความหวังระหว่างเรา
ใจเลยเฝ้างอนง้อขอคืนดี
แต่ครั้นพอใจเจ็บเกินกำหนด
ให้รันทดในใจไม่สุขศรี
เขาไม่เคยมีเราในชีวี
อดทนที่เคยมีก็มลาย
อยู่ใกล้ฉันแต่ฝันถึงคนอื่น
ใจจึงฝืนพาใจให้ห่างหาย
ขอลาจากรักบ้าชีวา
1733
3
0
หน้าส่วนตัว
