เพียงพลิ้ว
ต้นหัวใจล้านดวงบ่วงเสน่หา
เขาให้มาเป็นรางวัลฉันคนหวาน
วันคืนเลื่อนเคลื่อนไปไม่ทันนาน
ต้องร้าวรานเห็นต้นนี้มีทั่วไป
คนที่ได้ต้นนี้มีคนเดียว
แต่เห็นเที่ยวแจกจนคนหลงใหล
กี่ครั้งเจ็บกี่ครั้งท้อใจหนอใจ
เหตุไฉนยังสมัครรักคนลวง
สิ่งดีดีมีให้ใครทั้งหมด
ผู้รันทดคือคนเขลาเฝ้าแหนหวง
ทนมองเขาแจกใจไปพันดวง
น้ำตาร่วงสะอื้นคืนฝนพรำ
ช่างอ่อนแออ่อนไหวใจเจ้าเอ๋ย
เพียงเขาเอ่ยคำเล่นเล่นให้เห็นขำ
ใจไม่นิ่งต้องหม่นทนระกำ
ต้องเจ็บช้ำหดหู่เพียงผู้เดียว
โกรธตัวเองเกลียดที่เขลาเลยเศร้าหนัก
เมื่อมีรักให้ทั้งใจไม่เฉลียว
เจ็บเพราะหลงคารมกว่าคมเคียว
ใจถูกเกี่ยวขาดวิ่นชีวินวาย
เพราะหัวใจล้านด