ผู้ ห ญิ ง ต้ อ ง ร้ า ย . . ..
. . . .
ใ ค ร ว่ า ฉั น นั้ น ลื ม เ ธ อ ไ ด้
ภ า ย น อ ก ตั ว ฉั น นั้ น อ า จ ดู แ ก ร่ ง
อาจจะดูเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว
แต่ภายในทั้งเหงาและโดดเดี่ยว
สุ ด อ้ า ง ว่ า ง แ ส น เ ดี ย ว ด า ย เ กิ น ท น
ใ ค ร ว่ า ตั ว ฉั น นั้ น ลื ม เ ธ อ ไ ด้
จะผ่านไปนานสักเท่านไหร่
เวลาจะเปลี่ยนไปสักเพียงใด
ใ จ ฉั น ไ ม่ เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง ยั ง ค ง เ ดิ ม
พ ย า ย า ม คิ ด ถึ ง เ ธ อ น้ อ ย ล ง
แต่ความทรงจำกับสิ่งเดิมเดิม
กลับคอยมาย้ำเตือนให้เหมือนเดิม
ฉั น เ ห นี่ อ ย - เ ห นี่ อ ย เ ห ลื อ เกิ น แ ล ะ ห ว า ด ก ลั ว
วั น นี้ - วั น ไ ห น จ ะ ลื ม