หงส์สะบัดสลัดลายกลายเป็นกา เพียงสรรหาขนแซมแกมลายสวย หลอกสายตามหาชนบนตัวช่วย กว่าจะรู้มอดม้วยศพรายเรียง สัญชาติกาฆ่าได้ใจแสนดำ เกือบสามพันระส่ำระงมเสียง เก้าสิบแปดตายไปมีใครเมียง อำมหิตใกล้เคียงพระยายม เมื่อลายหลุดผุดเห็นเป็นอีกา ช่างงามหน้าคนไทยใจขื่นขม หลงรูปงามตามวงศ์หลงคารม หมดนิยมเพราะศพเลิกคบกัน ต่อจากนี้หนังหมีหรือมังกร มาคลุมหลอนให้เชื่อเพื่อแข่งขัน คงมองเหมือนหงส์เหาเห็บเมามัน ไม่มีวันหลงลาย..ชายใจทราม