.. แรมหกค่ำเดือนห้า โคธาสัปตศก ตะวันตกสิ้นแสง นภาแดงระเรื่อ ละไล้เนื้อนุ่นขาว ละเล้าราวปุยฟ้า ละเลาะลาทิวภู พฤกษ์พบูบุหงัน สรรพสีพรรณเผือดผาย ไร้จันทร์ฉายแฉล้มวง สงัดดงรัตติกาล แก้วสะคราญภุมริน ยังมิสิ้นกลิ่นสุคนธ์ มานโกมลนนทนันทน์ ฉมสุคันธ์รัญจวน อบกระอวลอากาศ ผึ้งนิราศรังรวง สู่สร้อยสรวงพวงผกา กระพือผ่านมาละวล นิศาชลชวยข้าง หนาวน้ำค้างทรวงใน ซุกกลีบไซ้ซอกกาบ กลีบขนาดแนบอก กระซิกกกกลีบหวาน กล