อย่ามาใกล้ไม่ให้กอดอย่าออดอ้อน มิขอนอนหลับไหลในอ้อมแขน ห่างสองวันจากเราเขามาแทน กอดกันแน่นคนกลางวันนั้นเป็นใคร ไม่ให้หอมยอมนอนซบหมอนข้าง ยอมอ้างว้างอย่าแสดงแกล้งเฉไฉ เธอจะมีหญิงกี่คนไม่สนใจ ลืมกันได้คู่เชยคนเคยเคียง ไปไกลไกลไม่ต้องง้อพ่อเจ้าชู้ หมอนอุดหูมิให้ได้ยินเสียง นอนไกลกันคนละห้องคนละเตียง ขออยู่เพียงลำพังขังใจตัว อยู่คนเดียวอกช้ำในค่ำคืน สะอึกสะอื้นร่ำไห้ในห้องสลัว หากทนได้เธอไปไม่พันพัว หากไม่กลัวใจสำออยจะปล่อยเธอ