พี่ดอกแก้ว
หากช่วงหนึ่งซึ่งโลกโศกสลด
สีเทาจรดสายตาฟ้าหม่นหมอง
กลีบดอกรักในใจอาจหล่นกอง
จงเพ่งมองหาทางสร้างชีวี
แม้หวังโรยโปรยหมอกสร้างตรอกอับ
กำลังใจหายวับดับแสงสี
อย่าทิ้งร่างจมกลางห้วงนที
มองทางนี้ยังมีดวงตะวัน
แสงสีทองส่องฉายมาทายทัก
ละอองรักพลิ้วพร่างกลางสวนขวัญ
ลมละมุนหนุนกระแสแผ่สัมพันธ์
ดอกไม้นั้นแย้มยิ้มพริ้มคู่เคียง
เห็นนั่นไหมลมไหวไกวรังนก
ปลุกวิหคขับขานผสานเสียง
ลมห่วงใยแกว่งไกวกิ่งไม้เรียง
ระบัดเอียงดอกไม้ให้เบิกบาน
อย่าหม่นเศร้าเหงาใจไปกว่านี้
โลกยังมีมุมใหม่ให้สุขศานต์
แม้เป้าหมายยังไกลอีกหลายกาล
จงเดินผ่านให้พ้นทางวนเวียน