22 ธันวาคม 2552 16:48 น.
(น้ำตาลหวาน)
ฉันเหนื่อยฉันเพลียหัวใจ
โชคร้ายต้องเกิดที่ฉัน
สิ่งที่เกิด ทั้งที่ เลือกนั้น
ทำให้ฉันอ่อนล้าหมดแรง
รู้ได้ ว่าไม่ ใช่สักนิด
แต่ติดตรง ที่ฉัน นั้นแสวง
ปราถนาไม่คิดเปลี่ยนแปลง
อ่อนแรงแล้วฉันโทษใคร
ฉันรู้ ที่ทำ นั้นไม่ถูก
ความรักมีผิดถูก ที่ไหน
ต่อให้ ฉันคิด ร้อยครั้งได้
ก็คงตัดสินใจ ดั่งเดิม
เหนื่อยมาก ใช่ไหม ใจหนอ
ไม่อยากเดินต่อ ฮึกเหิม
หยุดคิดหาสิ่ง เพิ่มเติม
ชีวิตเดิมเดิม คงจะดี
แสวงหาสิ่งที่ขาด ห่างหาย
ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ แบบนี้
เมื่อไหร่ จะจบ ลงสักที
ความรัก คงไม่ได้ดี ดั่งเคย
วันเวลาผ่านไป เร็วรวด
พัดความเจ็บปวด ไปเฉย
ขออย่า ย้อนกลับมา หาเลย
ไม่เคยเลย ไม่เคย เป็นจริง
21 ธันวาคม 2552 13:02 น.
(น้ำตาลหวาน)
กลุ่มจางจางปุยสีขาว
บอกได้หรือเปล่า คืออะไร
หมอกหรือควัน แยกออกไหม
ไม่แตกต่างกันหรือไร หมอกควัน
หมอกจางจาง ในตอนเช้า
สดชื่นท่ามกลางกลุ่มสีขาว หมอกนั้น
ไอกลิ่นน้ำค้าง ท่ามกลางหมอกสุขสันต์
รับแสงอรุณ พลันเบิกฟ้า งดงาม
กลุ่มควันขาวโพยพุ่ง ทมึนทึง
บอกความซึ่ง มีไฟ น่าเกรงขาม
เข้าใกล้กลุ่มควัน หวั่นร้อนลาม
โอ้..นิยามกลุ่มควัน นั้นไม่ดี
ดั่งความรักที่มีเธอและฉัน
ถ้าเธอนั้นเป็นดั่งหมอกคงสุขขี
มีความรักเย็นสบาย กายใจมี
ดุจอรุณียามเช้า สดใสเบิกบาน
หากความรักเราเป็นเช่น กลุ่มควัน
รักเธอนั้นดั่งควันไฟแน่นขนาน
คงน้ำตาไหล สำลักควันไฟ เช่นนั้น
ฉันหวาดหวั่น จะเป็นไป ทางใดดี
แยกไม่ออกกลุ่มหมอกหรือกลุ่มควัน
จะเตรียมตัวเตรียมใจนั้น แบบใดนี่
จะเดินต่อ หรือจะท้อ ถดถอยดี
เพราะเธอเป็นได้ดี ทั้งหมอกขาวและราวควัน
18 ธันวาคม 2552 16:49 น.
(น้ำตาลหวาน)
เห็นน้ำตาเธอไหล พาใจเศร้า
เธอปวดร้าวมากไหม ในใจนี้
ขอเช็ดน้ำตา เธอบ้าง ได้ไหมคนดี
ขออย่าเมินหนี ในยามที่ไม่มีใคร
ฉันมิได้เข้ามา หาความสุข
บนความทุกข์ของเธอเข้าใจไหม
อยากปลอบโยน คนดี ยามที่ไร้
เขาทิ้งไป ทำร้าย ไม่ใยดี
ให้รู้ว่า ไม่ได้มา แทนที่เขา
เห็นเธอปวดร้าวเข้าใจในอกนี้
ยามอ่อนแอ แพ้ใจ หาใครไม่มี
ในยามที่อ่อนล้า พากันเมิน
ไม่ได้มาถือโอกาส ซ้ำเติมเธอ
ก่อนนี้เผลอ ทิ้งฉัน อกสั่นสะเทิ้น
แม้ฉันเจ็บ ช้ำรัก ทุกข์หนักเหลือเกิน
เคยต้องเผชิญ ความเศร้า เหงาเดียวดาย
ถึงวันที่เขาทิ้ง ให้เจ็บช้ำ
คงจดจำ ที่เคยทำกับฉันใช่ไหม
แต่คนดี ตัวฉันนี้ มีแต่ห่วงใย
ขอเช็ดน้ำตาให้ เธอผ่อนคลายจากเศร้าตรม
ขอเธอจง ซบหน้า ที่ไหล่ฉัน
ขอเธอนั้น ไว้ใจ คลายเศร้าสุขสม
ฉันรู้ตัวดี ฉันไม่มี ค่าเลยคงตรม
เป็นแฟนเก่าที่ขื่นขม จ่มใจเก้อเธอหมดใจ
16 ธันวาคม 2552 16:40 น.
(น้ำตาลหวาน)
เคยพบหน้าพี่ยามาช้านาน
ดั่งวันวานผ่านไปไม่ไกลนี้
สบตาพักต์ ใจตึ๊กตั๊ก เต้นเร็วถี่
จริงหรือนี่ ที่คำ รักแรกเจอ
พี่ไม่เคยเอ่ยปากฝากคำรัก
ให้น้องนี้ ต้องหักใจเสนอ
เกิดเป็นหญิง ต้องนิ่ง หยิ่งกลัวเก้อ
ได้แต่แอบเพ้อละเมอหา อยู่ในใจ
วันเวลานานเท่าใด พี่มาบอก
รักน้องออก จากปาก พี่ฝากไว้
เนิ่นนานมา เพิ่งรู้สา หรืออย่างไร
มิรอให้น้องมีใคร ค่อยบอกกัน
ดั่งสวรรค์บันดาลให้ ใจน้องอยู่
คล้ายกับดู รอพี่ นี้คงมั่น
รอพี่มาเอ่ยวาจา นี้ช้านาน
รักเปรียบปาน มั่นคง มิเปลี่ยนแปลง
อยากให้รู้ รอพี่ คนดีนานมาก
ความรู้สึก เกิดจากใจ มิหน่ายแหนง
นานเท่าใด ใจรอพี่ คนดีดั่งแกล้ง
สองปีแล้ว เพิ่งแจ้ง รักน้องจริง
พี่คนดีอยากบอก ออกจากใจ
ความรักที่พี่มอบให้ น้องสุขใจยิ่ง
รักของเรา ใช่ฝัน ใช่เพียงแอบอิง
รักดั่งดวงใจ ให้เราสองนิ่ง หยุดที่กัน
14 ธันวาคม 2552 15:56 น.
(น้ำตาลหวาน)
คิดถึงใครบางคน คนเคยอ้อน
คิดถึงใครเคยสอน บ้านกลอนนี้
คิดถึงทุกทุกคน เคยเย้า เอ่ยวจี
คิดถึงคนที่ห่างหาย ไปนานนาน
น้องอ้อมใจปลายทาง นั้นห่างหาย
นานนักหลายเพลา ไม่กล่าวขาน
พี่ขวดเก่า เหล้าใหม่ หายแสนนาน
ลืมบ้านกลอน วอนกล่าวขาน เอ่ยวจี
คิดถึงน้องเรียมเอง ห่างหายจาก
ไม่เคยพรากบ้านกลอน แต่ก่อนนี้
คิดถึงแสงเพชร ยามใด ใจอ่อนทุกที
ก่อนหน้านี้ เคยสุขใจ ได้ต่อกลอน
คิดถึงกุ้งก้ามกราม ในยามนี้
บ้านเรามี คุณกุ้งมา ทุกหน้าก่อน
คิดถึงคุณแถกดิกดิก ไม่ยอมนอน
ไม่รู้หนาวรู้ร้อน ไปอ้อนอยู่กับใคร
คิดถึงคุณน้องกรด aboxor
ตัวน้องเจ้ามัวเผลอ เรออยู่ไหน
คิดถึงคุณบ้านริมโขงตั้งมากมาย
ไปอยู่ไหน ไม่กลับ ลับบ้านกลอน
คิดถึงคุณฝากฝัน นั้นก็มาก
ก่อนเคยฝากคำเม้นท์เน้นคำอ้อน
คิดถึงคุณภัทราภา มาเอ่ยคำวอน
กวีเดินดิน ถวิลหาย้อน ให้กลับเยือน
คิดถึง virisamara คนน่ารัก
ก่อนนี้จัก เม้นท์อยู่ไม่ลบเลือน
คิดถึงคุณปฐวี ไม่มีใครเหมือน
somebody เคยมาเยือนแล้วหายไป
คิดถึงเพื่อนทุกคนที่ห่างหาย
ไม่กล้ำกราย บ้านกลอนวอนอยู่ไหน
ทุกคนห่าง ด้วยเหตุ เพราะอันใด
ยังมีใคร ไม่ได้เอ่ย จงเผยตัว...
ยังระลึกถึงเพื่อนๆพี่ๆน้องๆบ้านกลอน
ที่เคยลงกลอน และเม้นท์กลอน ตั้งแต่วันแรกที่
น้ำตาลหวานได้เข้ามาเป็นสมาชิกบ้านกลอนทุกๆคนค่ะ
ปล.สำหรับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่ยังลงกลอนและยังเม้นท์กลอน
กันอยู่ ขอให้มีความสุขทุกวันทุกคืนทุกเวลานะค่ะ รักเสมอค่ะ