11 มิถุนายน 2553 12:02 น.
(น้ำตาลหวาน)
กรงทองขังไว้ซึ่งนก
วิหคเหินลมจมหวัง
กรงทองใช่สุขทุกข์ยัง
ไขว่คว้าดังอิสระเสรี
หลุดวงกรงขังหวังบิน
ถลารินห่างไปไกลลี้
วิหคเอ๋ยไม่เคยจรลี
ออกกรงงงฤดีหนทาง
เสียงร้องทำนองเสนาะ
ปีกสวยเหมาะเคราะห์ภัยกว้าง
บินไปห่างไกลเวิ้งว้าง
หมดแล้วหนทางซุกซน
ไม่เคยออกจากกรงขัง
อาหารยังชีพให้สุขล้น
ออกไปไกลกรงดิ้นรน
ยังชีพตนไม่เป็นเห็นใจ
อยากกลับกรงเก่าไขว่คว้า
หมดสิ้นแล้วหนาหาได้
คีรีบูนบินออกไปไกล
ย้อนคืนไม่ได้...สิ้นทาง
9 มิถุนายน 2553 12:25 น.
(น้ำตาลหวาน)
เมื่อคืนฉันนอนฝันร้าย
ฝันเห็นมดใหญ่กัดฉัน
กัดเจ็บและแสบคันคัน
มดนั้นกัดฉันเจ็บช้ำ
ฉันอยู่ของฉันดีดี
เจ้ามดอ้วนพลีกัดย่ำ
ซวนเซใจหายใจคว่ำ
กัดย้ำไม่ปล่อยน้อยใจ
มดจ๋าอย่าทำฉันเลย
ฉันอยู่เฉยเฉยทำได้
เห็นฉันอ่อนหัดหรือไร
กัดฉันร่ำไรร้ายจริง
ตื่นมาตอนเช้าสดชื่น
เจ้ามดเมื่อคืนแค่บางสิ่ง
ลืมตาไม่เห็นเป็นจริง
แค่เพียงฝันจริงร้ายจัง
ไม่มีมดไหนกัดฉัน
ถ้าไม่เล่นกับมันพลาดพลั้ง
เล่นกับมดคิดคดแย่จัง
บทเรียนน่าชัง...ไม่ลืม
4 มิถุนายน 2553 15:51 น.
(น้ำตาลหวาน)
เฝ้าแอบมองร่ำร้องให้มองตอบ
เฝ้าแอบชอบอยากมอบใจให้เขา
เฝ้าแอบเพ้อละเมอหาคว้าเพียงเงา
เฝ้าชะเง้อแลเขาแบบเหงาทรวง
สมมุติว่าเขาตอบมอบรักให้
สมมุติว่ารักใคร่ได้สิทธิหวง
สมมุติว่าเคียงกายได้แนบควง
สมมุติว่าใจทั้งดวงเป็นของเรา
เพียงสมมุติที่สุดแสนอิ่มใจ
เพียงสมมุติก็ให้ได้คลายเหงา
เพียงสมมุติบริสุทธิในใจเรา
เพียงสมมุติที่สุดเจ้าไม่ใช่เลย
ความเป็นจริงยิ่งกว่าละครเน่า
ความเป็นจริงนั้นเศร้าเคล้าใจเอ๋ย
ความเป็นจริงนั้นไร้ใครเช่นเคย
ความเป็นจริงไม่เคยไม่เคยจริง
2 มิถุนายน 2553 17:11 น.
(น้ำตาลหวาน)
ฝนโปรยปรายร่วงหล่นระคนซึ้ง
ให้หวลถึงคนไกลใจเหว่ว้า
เคยใกล้ชิดสนิทแนบแอบอุรา
ระยะทางกลับมาทำห่างไกล
เวลาเจ้าเชื่องช้าเวลาห่าง
เวลาเจ้ารวดเร็วจังยามชิดใกล้
เวลาเจ้าเป็นเหตุทำห่างไป
เจ้าทำได้อย่างไรช่างใจดำ
อยากโทษดาวโทษเดือนและเตือนฟ้า
อย่าทำให้เหว่ว้าเวลาค่ำ
บอกและเตือนทุกคราไยไม่จำ
ให้หวลถึงเช้าค่ำช่างร่ำไร
แว่วเสียงเพลงบรรเลงมาช้าช้า
สายฝนพรำร่ำลาบอกว่าใกล้
จบลงแล้วสายฝนและคนไกล
ถึงเวลาคงช้าไป...ไม่หวลคืน
26 เมษายน 2553 14:58 น.
(น้ำตาลหวาน)
รูปแสนงามนามเพราะเสนาะนัก
ใครได้เห็นหลงรักมากนักหนา
เป็นชายหนุ่มบุญทุ่มจำนรรจา
เผยสายตาแสนซื่อนี่คือ...ชาย
ใบหน้ายิ้มพริ้มเพราเว้าพร่ำพรอด
คอยอ้อนออดหญิงสาวถึงคราวหมาย
ให้นึกถึงเทพบุตรดุจเจ้าชาย
ใครได้หมายดีใจได้แอบอิง
น้ำคำพูดประดุจจุดเทียนส่อง
ทุ้มน่าจ้องมองน่าพิศพินิจยิ่ง
เอ่ยน้ำคำนำซื่อนี่คือจริง
เขานำสิ่งน้ำคำนำมาเตือน
สิ่งที่เห็นอาจเป็นอาจไม่ใช่
สิ่งที่ให้อาจมิใช่ดังคล้ายเคลื่อน
สิ่งที่นำมาให้คล้ายดีบิดเบือน
กว่าจะซึ้งพึงเหมือนเชือดเฉือนใจ
งามแค่รูปทุ้มแค่เสียงสำเนียงเพราะ
น้ำคำเสนาะน่าเชื่อแต่เบือไว้
เสริมเติมแต่งแกล้งนำคำใส่ใจ
แฝงตัวไว้แนบสนิทพิชิตคน
กาลเวลาพิสูจน์ได้น้ำใจจริง
ให้แน่นิ่งเพียงใดคลายเวทน์มนต์
เผยออกมาแท้จริงสิ่งตัวตน
ก็แค่คน..หน้าเนื้อใจเสือจริง
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
897
