. เสียงพรุแตก ติ้ง ตั้ง ดังสนั่น ปลายปล่องควันคลุ้งเคล้าสีขาวขุ่น แว่วเสียงพระ มาติกา บังสุกุล พิธีบุญบอกบ่ง..ส่งวิญญาณ เสียงร่ำไห้อาลัยหา คณาญาติ ที่ไม่อาจยื้อรั้งในสังขาร อันเกิดแก่เจ็บกายจนวายปราณ เพียงเถ้าถ่านและรูปถ่ายไว้บูชา ทั้งทรัพย์สินศฤงคารแต่กาลก่อน หรือใช้กร กอดไว้ในห่วงหา แม้นเศษเฟื้องหวังฝาก ในปากคา หรือจะพาเพื่อใช้ในอีกภพ เถิดปรับเปลื่ยน อย่าเป็นว่าเช่นเปรต อันทุกเศษ ทุกเสี้ยว ต้องเคี้ยวขบ เหมือนหิวโหย ต้องเล็ม ไส้เต็มครบ คงเสาะสบ แสวงหาแม้นอาจม ................