กิตติเวทย์
เมื่อหน้าร้อนก่อนวัสสาน์กานดาบอก
ไปบางกอกทำงานเพื่อสานฝัน
ยังสัญญาพี่จ๋ารอแจ่มจันทร์
ยามเหมันต์จะกลับรอนับวัน
จากคิมหันต์วัสสานที่ผ่านพ้น
รู้บ้างไหมหน้ามนกมลสั่น
กายไม่หนาวแต่ใจนั้นกลับกัน
คิดถึงแต่แจ่มจันทร์หนาวสั่นครอง
กันยาผ่านขานนับยังลับหาย
ตุลาย้ายกลายพ้นยังหม่นหมอง
พฤศจิกาผ่านเข้าเศร้ายังปอง
คอยวันกลับของน้องร่ำร้องใจ
ธันวาผ่านเลยครึ่งอึ้งในจิต
เธอเปลี่ยนชู้คู่ชิดหรือไฉน
ก็สัญญาหน้าหนาวจะไม่ไกล
คืนมาให้ไออุ่นหนุนตักนอน
อีกเดือนกว่าหน้าหนาวถึงคราวสิ้น
รอยุพินถวิลใจไม่ถ่ายถอน
ฝากกวีสานซึ้งถึงบังอร
ว่าพี่นอนหนาวสั่นทุกวันคืน