นางสาวใบไม้
โดยถ้อยคำอาจไม่ต่างกัน
จากใครหนึ่งนั้น...กลับเย็นชาในความรู้สึก
หากจากบางใครกลับก้องในทุกอณูสำนึก
จนที่สุด....ตกผลึกในความทรงจำ
เพราะถ้อยคำของเธอเป็นความหวานของใจ
เป็นสายธารรินไหล...ผ่านเนื้อใจอันชื่นฉ่ำ
เป็นความอุ่นละมุน...แม้ยามสายฝนพรำ
เป็นบทลำนำเอื้อนเอ่ยกล่อมขวัญ..ยามนิทรา
..นับแต่นี้ไป...
อีกกี่ยาวไกลกับหนทางที่ทอดไปข้างหน้า
เพื่อฉันจะมีเธอเป็นความหมายของวันเวลา
เถิดนะ..เพียงว่านาทีนี้เราต่างมีกันและกัน
"คิดถึงนะ..เหนื่อยไหม...คนดี"
วลีสั้นสั้นเท่านี้..อาจดูคล้ายไม่เลือกสรร
แต่คือสายใยที่เชื่อมเราไว้ในวันที่ไกลกัน
ถ้อยคำหนึ่งนั้นแทนอีกร้อยล้านคำ..ที่ดังก้
หน้าส่วนตัว
2185
8
0
