@แม้น้ำค้างบนยอดหญ้ายามกลางคืน ที่ชุ่มชื้นอุ่นไอร้อนของผืนทราย ก็ยังไม่ยอมที่จะละลายและสลาย ยังเหลืออายอุ่นไอฝนเมื่อค่ำคืน เปรียบดั่งพื้นดินไม่ยอมขาดความชื้น ชุ่มชื่นชีวาแม้เมื่อยามจะตื่น ต้นหญ้าฟื้นอยู่บนผืนแห่งทะเลทราย ไม่ยอมตายหายไปในไอแดด อันความรักเปรียบไปคล้ายต้นไม้ ไม่เอาใจใส่คงตายเพราะขาดน้ำ เธอเปรียบดังหยาดฝนที่ชี้นำ เป็นดังน้ำที่หล่อเลี้ยงชะโลมใจ@
933
3
0
หน้าส่วนตัว
