๏ คัคนางค์พร่างดาวคราวเดือนดับ พรายระยับระยิบแสงแจ้งเวหา ดาวพร่างเพรียกเรียกเดือนลอยเลื่อนมา ประดับฟ้าด้วยกัน....นะจันทร จากผ่องเพ็ญเป็นแรมเดือนแรมร้าง ฤๅเจ้าหมางเมินไปไมตรีถอน สิ้นสงสารมานระกำทิฆัมพร จึงมาจรจากไปห่างไกลเรือน ดาวพร่างพ้อล้อเรียมไหม้เกรียมอก ดาวสาธกถ้อยเพ้อเสมอเสมือน ดาวกระพริบกระซิบคำพี่พร่ำเตือน ดาวร้างเดือนดังฤดีพี่ร้างนวล คัคนางค์พร่างดาวคราวเดือนดับ เหลือระงับงำใจร่ำไห้หวน เดือนจากฟ้าฤว่าเหห่างเรรวน ใจเรียมป่วนฤว่าจิตเจ้าบิดแปลง ๚ ๛ .
1064
6
0
หน้าส่วนตัว
