เป็นแฟนพี่ นี้ยากจน ต้องทนหนอ
อย่าเพิ่งท้อ ทิ้งห่าง หรือร้างหนี
มีแต่เจ้า ที่เคียงข้าง ทางชีวี
ตัวเจ้านี้ เหมือนเป็นยา พาได้แรง
เพื่อต่อสู้ อุปสรรค แหละขวากหนาม
แม้คนหยาม เย้ยให้ มิหน่ายแหนง
เจ้าลำบาก ตรากตรำ เช้าค่ำแลง
เหมือนฟ้าแกล้ง สองเรา พี่เข้าใจ
แม้ระกำ ช้ำฟก หัวอกหมอง
ขอนวลน้อง ทนสู้กว่า ฟ้าสดใส
ชีวิตต้อง ดีขึ้น รื่นฤทัย
คงจะไม่ ทุกข์ทน ยากจนนาน.
15 พฤศิกายน 2549
เบรฟ