วฤก
๏ คนบ้าคราบ่นเพ้อ-..........พร่ำความ
ฤๅขุ่นลุเคืองลาม................รุ่มร้อน
ให้คิดเหตุควรถาม-............ถึงก่อน
ใดก่อดลเกิดซ้อน..............ซ่อนไว้ให้ไข ฯ
๏ เหตุไฉนใจขุ่นแค้น.......เคืองเรา
หลงผิดมิจฉาเมา................มุ่งร้าย
รังเกียจเดียดฉันท์เผา.......กระพือโกรธ
เกินเหน็บเก็บพ้นย้าย.......ยอกย้อนสะท้อนผล ฯ
๏ เป็นคนคิดแต่ร้าย..........ลืมพินิจ
เล็งแต่แลตามผิด..............แผ่กว้าง
ใดถูกบ่ปลูกจิต..................ใจชื่น........ชมนอ
ขอติตะแบงอ้าง..................อรรถร้ายป้ายสี ฯ
๏ ฤดีเขาตกใต้...................ตมทับ
สรรเพชญธรรมสดับ..........สะดุดพ้น
แปดหมื่นสี่พันสรร