ปริญญา อินทร์อุดม
จากตำบลหนใดไม่อาจรู้เคยกินอยู่อย่างไรไม่อาจเห็นนั่นมิใช่ประสงค์ลงประเด็นเริ่มตอนเป็นเพื่อนรักอักษราอาจจะเป็นบุญเอื้อเพื่อให้พบเพื่อจะจบจากไปในภายหน้าซึ่งอาจเหลือเรื่อรางความค้างคาที่คงค่าความหมายหลายประการถึงจะจบจากไปใจมิจบมิเลือนลบความสุขสนุกสนานความรู้สึกสุขสันต์เมื่อวันวานยังแผ่ซ่านเอิบอาบซาบหัวใจความรู้สึกอบอุ่นที่กรุ่นอบยังตระหลบอบอวลชวนอ่อนไหวจนรู้สึกเสียดายคล้ายอาลัยหากสลายหายไปในทันทีธรรมดาการพบจบที่ผ่านไปตามกาลวารวันพาผันหนีแต่ใจยังอยากชะลอขอแค่มีความรู้สึกดีดีนี้อีกวันแม้เป็นการรู้จักผ่านอักษรเอื้ออาทรห่วงใยในโลกฝันความรู้สึกไยดีที่ให้กันและรู้สึกผูกพัน...นั่นของจริง
1117
0
1
หน้าส่วนตัว
