ปราณรวี
เมื่อหัวใจอ่อนแอเพราะแพ้พ่าย
มีแผลกลายกลับซ้ำย้ำให้หมอง
เลือดรินหลั่งซังกระตายไหลเนืองนอง
ไม่ช้าต้องหยุดเต้นใครเห็นใจ
ต้องหักห้ามความเศร้าเอาไว้ก่อน
ตัดอาวรณ์ร้อนรนจากหนไหน
ระงับจิตรันทดให้หมดไป
นานเพียงใดจะอดทนความหม่นทุกข์
เรียกเข้มแข็งคืนมาแม้ช้าหน่อย
ดีกว่าปล่อยให้ความช้ำมาย่ำสุข
เมื่อใจแกร่งแรงมี..หมดกลียุค
จึงค่อยลุกขึ้นมาไม่ช้าที
ใจที่หายเรียกกลับมารับขวัญ
คงสักวันซ่อมได้ไม่หน่ายหนี
กลับเป็นใจดวงเก่าเราเคยมี
จบสิ้นทีนิยายรักเคยถักทอ
รูป: http://images.encarta.msn.com/
xrefmedia/sharemed/targets/images/
pho/t641/T641715A.jpg
1664
24
0
หน้าส่วนตัว
