*นก*กระ*ดาษ*
*...คิดถึง เหมือน จะตาย
ไม่พูด ก็ไม่ได้ มันอึดอัด
ไม่เคยปาก จึงได้แต่ ฮึดฮัด
ไม่ถนัด จึงอ้อมแอ้ม กระแอมกระไอ...*
*...คิดถึงสิ ถามได้ ใครไม่คิด
ไปสุดทิศ สุดทาง ข้างไหน ๆ
ครึ่งโลก ค่อนวัน ข้ามคืน หมื่น ๆ ไมล์
ไม่เคยไกล เกินคืบ ความคำนึง...*
*...คิดถึงเธอ สม่ำเสมอ เหมือนโลกหมุน
พอได้จุน เจือให้ หัวใจหนึ่ง
ให้ยังเต้น เต็มพลัง ดังตังตึง
เป็นแรงดึง ให้ขาก้าว เดินทางไกล...*
*...มีเธออยู่ ในทุกก้าว ที่เท้าย่ำ
บอกซ้ำ ๆ แก้เหงา คนอ่อนไหว
เติมขมลง ในหวานบ้าง จะเป็นไร
เหมือนเติมรส เดินทางให้ เข้มขึ้น...*
*...รู้สึกดี ที่มีใคร ให้คิดถึง
หัวใจจึง สงบงาม ยามหลับตื่น
แค่บางครั้ง บางค
1020
4
0
หน้าส่วนตัว
