นานมาแล้วที่หัวใจนั้นเศร้าสร้อย อยู่กับความหงอยเหงาไร้เดียงสา คนถูกหลอกต้องมนต์กับมายา ภาพลวงตาที่เคยรักปักใจทรวง รักที่ช้ำซ้ำความเจ็บให้รวดร้าว ต้องเหน็บหนาวทรมานแสนกำสรวล ใจเอ๋ยใจมีแต่คำการหลอกลวง จากคนควงเคยคบกันมานมนาน จากไปแล้วเธอที่รักปักดวงจิต แน่นิ่งคิดถึงนับวันพลันหลายหน ให้ใจช้ำย้ำเตือนดวงกมล คอยให้คนที่เคยรักจักกลับมา ต่อแต่นี้ฉันจะลุกขึ้นมาใหม่ ปล่อยให้ใจเปิดความรักที่ฝันหา ปล่อยให้คนที่ทิ้งรักด้วยคำลา ปล่อยให้กาลเวลาเยี่ยวยาใจ
1208
5
0
หน้าส่วนตัว
