คืนแรมสามค่ำหน้าร้อน
จากความเดิมตอนที่แล้ว..
คุณ ใจปลายทาง เขียนถามว่า ใจแข็งพอไหม ในหัวเรื่อง "ถ้าจะไปก็ขอให้ไปไกลกว่าฯ" จึงขอตอบเป็นกลอนไว้ ณ ที่นี้ครับ
คนใจแข็ง ขอชี้แจงแถลงไข
ว่าเหตุไหนเพราะอะไรจึงใจแข็ง
ใจเคยเต้นได้ดีมีสีแดง
เมื่อขาดแล้งน้ำใจลับ จึงกลับกลาย
เคยใจอ่อนก็เปลี่ยนไปเป็นใจกร้าน
เคยอ่อนหวานก็เปลี่ยนไปจนใจหาย
เคยใจเย็น กลับร้อนผ่าวเผาละลาย
ที่ไม่เคยใจร้าย ก็กลายเป็น
ไม่โทษเธอที่ทำให้ใจฉันเปลี่ยน
เป็นบทเรียนที่ยากแค้นและแสนเข็ญ
นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ใจเย็น
ก่อนจะเค้นคำขอให้ ..เธอไปดี
ไปลับแล้วคนใจแข็งคงแรงหมด
น้ำตารดท่วมในหัวใจนี่
1258
2
0
หน้าส่วนตัว
