โอ้ลมหนาวเหมันต์พัดมาแล้ว แดดอ่อนอ่อนยามเช้าช่างสดใส ได้เปิดอ่านจดหมายจากคนไกล แม้ห่างไกลแต่ใจไม่ไกลตาม มีความสุขคลายทุกข์ที่เศร้าหมอง เขาผู้นั้นคอยมอบความสุขสันต์ แก่ดวงใจที่รอคอยทุกคืนวัน ไม่แปรผันรักแน่รู้แก่ใจ เวลาผ่านล่วงไปจึงได้รู้ ใจดวงนี้มีเขาอยู่ไม่หวั่นไหว จากคิมหันต์สู่เหมันต์รักล้นใจ เหนือสิ่งใดรักแน่แท้จริงเอย....