ม้าก้านกล้วย
ต่อเมื่อต้องแปลงร่างสร้างดักแด้
หนอนเจ้าแค่มุดปลอกออกผลัดผัน
ด้วงกว่าง สางสยาย สายสัมพันธ์
ด้วงตัวนั้นกวาดสายตาหารักแท้
สืบสำนึกสุดท้ายก่อนกลายร่าง
เพื่อนนั้นคงอ้างว้างอย่างแน่แน่
ก็ทิ้งไปไร้เยื่อใยไม่เหลียวแล
ไม่มีแม้ร่ำลาเลือนเหมือนใจร้าย
พบพานเพียงปลอกเปล่าเจ้าเพื่อนหนอน
กลิ่นเกสรชงโคโต้ลมสาย
เหลือบละอองผีเสื้อเรื่อรายราย
กล่นกระจายกลางซากการจากลา
หนอนที่ตนเฝ้าพะวงหลงรักฝัน
หนอนอ้วนอันละออหรูดูสง่า
กลายเป็นผีเสื้อสวยด้วยมายา
ฉาบสีสันพรรณาว่าแสนงาม
ด้วงเอย โอ้อกกลวง เจ้าด้วงกว่าง
จำโหยห่างตัดสัมพันธ์อันต้องห้าม
ด้วงทึ่มทื่อ ฤาคู่เครือ ผีเสื้องาม
เขาจะหยามตราหน้าว่ามิเจีย