ผู้ชายคนเดิม
เป็นอะไรที่แสนเจ็บปวด..
ยามที่รักหวาน..ร้าวรวด-สับสน
ยังอ่อนหัด..กับการวัดใจคน
จึงมักเป็นเหตุผล..ให้ต้องร้าวราน
.
เคยคิดว่าเขาก็เห็นค่า..
และปรารถนาจะอยู่ใกล้..ใช่ดังวันผ่าน
แต่แล้ว ..ก็เหลือเพียงความว่างเปล่าพร้อมหัวใจดักดาน
ในวังวนความทุข์ใจ..ที่ไม่เคยต้องการ มันเลย
.
อยากจะหนี..หนีไปให้ไกลสุดหล้า
เผื่อความทุกข์จะคลายความเหนื่อยล้า..จากที่ได้เปิดเผย
ไม่อยากผูกมัดหัวใจ..ไว้แค่คำ - คนคุ้นเคย
หลังจากที่เคยคิดว่าเป็นไปไม่ได้เลย ..ที่จะลบเลือน
.
และจากวันนี้ไป ..
สุ้มเสียงของหัวใจ..ที่ยังจะเหลือ-กลาดเกลื่อน
แว่วมาแล้วนิด-นิด ว่าต่อไป..จะไม่เลอะเลือน
แม้ภาพเก่า*เก่า มันจะติดตา-ย
1121
7
0
หน้าส่วนตัว
