13 พฤษภาคม 2554 16:47 น.
(น้ำตาลหวาน)
มีรักครั้งใดใจพบทุกข์
ห่างหายความสุขทุกข์ถามหา
พบแต่เศร้าเคล้าแต่น้ำตา
แม้ถวิลหาใจล้าอ่อนแรง
เหนื่อยสุดทนระคนความหวัง
ที่สุดกระมังหมดทางแสวง
ยื้อฉุดไว้ปนหวาดระแวง
สิ้นเรี่ยวแรงปล่อยไปตามทาง
โชคชะตาหนอใครลิขิต
บาปกรรมชีวิตที่ติดค้าง
ลบล้างหมดไหมใจบอบบาง
หรืออีกนานร้างลาจากไป
เหนื่อยและท้อขอหยุดเพื่อพัก
ไตร่ตรองตระหนักรักนั้นไซร้
ฟ้าเมฆครึ้มดำคลายจางไกล
คงมีฟ้าใหม่สดใสสักวัน...
25 มีนาคม 2554 14:48 น.
(น้ำตาลหวาน)
ผ่านลมฝนพัดซ้ำกระหน่ำหนัก
ผ่านยากนักกว่าจะพ้นฝนจางหาย
ผ่านมาแล้วเรียนรู้อยู่เดียวดาย
ผ่านยากง่ายเกินครึ่งหนึ่งชีวี
นับหนึ่งใหม่ครั้งใดใจคิดหนัก
นับยากนักถึงสิบแสนริบหรี่
นับไม่ถึงผ่านครึ่งได้สักที
นับหนึ่งนี้ยากเย็นแสนเข็ญใจ
ชีวิตเราไยเจ้าเฝ้าเจ็บหนัก
ชีวิตรักยากจักเกินแก้ไข
ชีวิตเอ๋ยเคยผ่านเกินกาลไกล
ชีวิตไยเดินพลาดขาดมั่นคง
อยู่อย่างไรให้ได้ในวันหนัก
อยู่ขาดรักยากนักจักลุ่มหลง
อยู่เดียวดายอาจพ่ายความเหงาลง
อยู่ยืนยงอยู่ได้ด้วยตัวเรา
ไม่เป็นไรเมื่อใจเรายังหนัก
ไม่เป็นไรได้พักจักคลายเหงา
ไม่เป็นไรใจเราเป็นของเรา
ไม่เป็นไรขาดเขาเหงาไม่ตาย
11 มีนาคม 2554 10:02 น.
(น้ำตาลหวาน)
ได้ยินไหมเสียงกระซิบจากฟากฟ้า
ฝากลมมาแนบหูเธอรู้ไหม
เสียงกระซิบผ่านลมห่มดวงใจ
ฝากลมให้ถึงเธอละเมอครวญ
เสียงกระซิบข้างหูมิรู้หาย
ผ่านสายลมข้างกายมิเคยหวล
ผ่านม่านฟ้าเพาะบ่มห่มรัญจวน
เฝ้าคร่ำครวญคำนึงถึงคนไกล
สายลมโบกพัดปลิวละลิ่วร่ำ
ฝากน้ำคำพร่ำเพ้อเธออยู่ไหน
อยู่ฟากฟ้าแสนห่างหนทางไป
หากหัวใจใกล้ชิดสนิทกัน
แม้นลิขิตชีวิตคู่เราดูเหมือน
มิลางเลือนเบือนหนีชีวีผัน
เป็นคู่เรียงเคียงหมอนขอพรนั้น
ขอมีอันได้ประสบพบเคียง
สายลมเย็นพัดฉิวละลิ่วฉ่ำ
นำฝากคำฉันนี้เมื่อสิ้นเสียง
ฝากถึงเขาหากเจ้ามิลำเอียง
แม้เป็นเพียงรับฟังยังยินดี
แม้นว่าใช่ก็ต้องใช่ได้เคียงคู่
แม้นมิใช่ขอได้รู้คำฝากนี้
แม้นมิใช่ขออย่าให้หน่ายคำมี
แม้นว่าใช่สุขฤดีชีวีเถิดเอย
10 กุมภาพันธ์ 2554 10:28 น.
(น้ำตาลหวาน)
ใกล้มาถึงอีกคราสัปดาห์รัก
คนที่เคยอกหักเพราะรักขม
คงต้องหมองซึมเศร้าเหงาระทม
รักลอยลมห่างหายกลายลับลา
เดือนกุมภาเยือนมา ณ คราใด
ให้ทำใจนั่งตรองหมองหนักหนา
ผ่านไปแล้วปีเล่าเคล้าน้ำตา
ความรักเอ๋ยมาช้าล้าร่ำไร
มีเข้ามาให้ใจได้แช่มชื่น
แฝงความขื่นขมช้ำระกำไหม้
โอ้..ดวงใจดวงนี้จะมีใคร
ความรักจริงจากใจให้สักคน
กุหลาบงามเจ้าเอ๋ยอยู่ไหนหนอ
มีสักช่อบ้างไหมใคร่สักหน
หยิบยื่นให้ด้วยใจบางใครดล
หรือต้องหม่นหมองซ้ำกลืนกล้ำใจ
วาเลนไทน์ใกล้มาหาทุกที
ผ่านไปปีแล้วเล่าเหงาเพียงไหน
มองคู่เขาเคล้าสุขเหงาจับใจ
เห็นบางใครแช่มชื่นฝืนยิ้มบาง
25 มกราคม 2554 14:11 น.
(น้ำตาลหวาน)
นึกถึงคนบ้านไกลได้แต่คิด
มีสักนิดบ้างไหมเขาใคร่เห็น
เฝ้าถามดินถามฟ้าอยากให้เป็น
ใจตรงกันดั่งเช่นเฝ้าคำนึง
ฝากถามลมฟากฟ้าข้างหน้านี้
เธอมีใจบ่งชี้ที่ถามถึง
มีบ้างไหมถึงเราสักนิดนึง
หรือเราเป็นข้าวเหนียวนึ่งซึ้งไม่พอ
ถามนกน้อยบินไปถึงไหนหนา
ฝากใจถึงคนฟากฟ้าได้ไหมหนอ
อยากให้รู้มีคนตั้งหน้ารอ
ชะเง้อหาได้แต่พ้อทุกวี่วัน
จะมีบ้างไหมหนาชะตาชีวิต
สร้างเรามาลิขิตเป็นคู่นั้น
อยากให้เป็นดั่งเช่นเราคู่กัน
ร่วมสร้างฝันร่วมสร้างไม่ร้างลา
แม้มิใช่คู่จริงแอบอิงแท้
ขอเป็นแค่แอบมีใจใฝ่ปองหา
แม้นมิใช่คู่กันดวงชะตา
ขอขอบคุณที่ได้มาพบเจอเรา
แม้อยู่ไกลดวงใจใช่ว่าห่าง
ไม่ลาร้างดวงจิตไม่คิดเฉา
ขอแอบมองห่างห่างระหว่างเรา
แม้บางทีมีแอบเศร้าเคล้าน้ำตา
ฝากสายลมที่หนาวเหน็บเก็บไปให้
ด้วยดวงใจดวงนี้มีห่วงหา
ขอให้เธอมีสุขทุกเวลา
สักวันหนึ่งถึงเวลาพบหน้ากัน
ถ้าจะใช่ก็คงใช่ฟ้าลิขิต
ให้ชีวิตเราคู่ร่วมสร้างฝัน
ถ้าจะใช่ก็คงใช่เราคู่กัน
แค่ตอนนี้ได้แต่ฝันไม่มีจริง