26 ตุลาคม 2553 11:26 น.
(น้ำตาลหวาน)
ปีสองพันสิบแล้วมีแววเกิด
หญิงชายเชิดคู่ครองเกรงหมองศรี
ต่างฝ่ายเลือกต่อกันมั่นคงดี
แม้นไม่มีไม่เป็นไรอยู่ไปกัน
ชายเลือกหญิงที่พร้อมยอมทุกอย่าง
คาดหวังบ้างอย่างอ้อมยอมสุขสันต์
แม้นอยากเป็นหัวหน้าครอบครัวนั้น
ขาดเงินทองฝันกลางวันอยู่ห่างไกล
ไม่มีแล้วก้อนเกลือกัดกินก่อน
อย่าขอวอนให้เห็นเช่นฝันไม่
กัดก้อนเกลือก็กัดตลอดไป
ชีวิตนี้หาไม่อย่าหวังมี
หญิงก็เลือกชายโสดก่อนเรื่องแรก
เรื่องสองแจกแจงมาว่าโสดนี้
เพราะชายน้อยความโสดไม่ค่อยมี
เพราะอาจเป็นโสดที่ชั่วครั้งคราว
ชายมากมายเจ้าชู้ดูกรุ้มกริ่ม
ทำแย้มยิ้มแจกจ่ายหมายทำฉาว
มีแฟนแล้วทำตัวโสดชั่วคราว
แบบเรื่องราวจริงจังอย่าหวังเลย
หญิงก็มีทำเป็นเห็นสนุก
เห็นชายชุกมีมากไม่อยากเฉย
ทำตัวหมองมากมายให้ชายเชย
เสียหายเลยมัวหมองปลาข้องเดียว
หญิงก็คนชายก็คนชนจริงไหม
แม้นเราอยู่กันได้ใช่เฉลียว
เลือกคู่ครองอาจต้องมองปราดเปรียว
ให้ดูแน่ใจเชียวครั้งละคน
เลือกคนดีที่สุดดุจใจนี้
เลือกคนที่อยู่ได้ไม่หมองหม่น
เลือกคนที่ใจนี้ไม่มีกล
เลือกคนที่ใจดลตรงใจกัน
22 ตุลาคม 2553 14:21 น.
(น้ำตาลหวาน)
ด้วยวันนี้วันศุกร์สุขสดใส
อิ่มเอมใจพักงานนานอีกหนา
เพราะมีวันหยุดเพิ่มเติมอีกครา
ชดเชยมาให้เราเฝ้าบ้านกัน
สามวันนี้ฝากไว้ในบ้านกลอน
ฝากให้อ่านกันก่อนกลับมานั้น
คงได้มาเจอะเจอวันอังคาร
หยุดงานการอย่างสุขหมดทุกข์ไป
คงได้พักเต็มที่นะพี่น้อง
คงเที่ยวกันพวกพ้องเซี้ยวสดใส
คงได้อยู่พร้อมหน้าครอบครัวใหญ่
พบเจอกันสุขใจวันหยุดยาว
หลายคนอาจเป็นวันหมั่นวิดน้ำ
สุดแสนช้ำน้ำท่วมอ่วมข่าวฉาว
คงหมดเคราะห์หมดกรรมทำเรื่องราว
วันหยุดยาวช่วยเหลือเยียวยากัน
หลายคนไปช่วยเหลือจุนเจือญาติ
ที่ต้องอาจรับเคราะห์เพราะน้ำนั้น
มีโอกาสกลับไปดูแลกัน
ทุกข์แบ่งปันเห็นใจในความตรม
ให้พี่น้องพักผ่อนในวันหยุด
มีความสุขที่สุดหมดขื่นขม
แล้วกลับมาทำงานใหม่ใจชื่นชม
แล้วกลับมานั่งจมจ่อมกับงาน
งานคือเงินเงินคืองานบันดาลสุข
ทำงานแล้วมีความสุขผสมสาน
ก้าวต่อไปไม่หยุดนิ่งเนิ่นนาน
ไม่มีงานไม่มีเงิน...อย่าเพลินกัน
20 ตุลาคม 2553 11:12 น.
(น้ำตาลหวาน)
แต่เก่าก่อนบ้านกลอนต้อนเก็บไข่
อย่าได้แอบซ่อนไว้ภายในบ้าน
จะเจอดีมีคนแย่งรีบแข่งกัน
ขอแบ่งปันอย่าได้เผลอเป็นเจอดี
แต่เดี๋ยวนี้ทำไมบ้านเริ่มเปลี่ยน
เดินแวะเวียนบ่อยครั้งมานั่งนี้
เจ้าของบ้านวางไข่ให้เก็บดีดี
ยังไม่มีใครแฮ๊ปชะแว๊บกัน
ลิงที่เคยเก็บไข่ในเก่าก่อน
คงเข่าอ่อนวิ่งไม่ไหวไฉนนั่น
ไม่มาวิ่งเก็บไข่ที่แบ่งปัน
เป็นอย่างไรหรือนั่นฉันเหงาใจ
มีบางใครในลิงชิ่งหนีบ้าน
หรือร้าวรานการเก็บเหน็บเรื่องไข่
หรือภาระเธอมากจึงห่างไป
ไม่มาสนยลไยไข่บ้านกลอน
ข่าวมาว่ามีลิงชิ่งลับไกล
ด้วยเพราะเหตุอันใดใจสังหรณ์
มีภาระหน้าที่จึงจากจร
เป็นเหตุให้บ้านกลอนเหงาเงียบลง
อีกไม่นานคงมาพักรักเหมือนเดิม
คงจะเริ่มเก็บไข่ให้ลุ่มหลง
ภารกิจหมดแล้วคงมาลง-
เรื่องสั้นลงกลอนแก้วเจื้อยแจ้วกัน
น้องนั้นอยู่ห่างไกลสุดชายแดน
เน็ตก็แสนลำบากตรากตรำนั่น
สัญญาณขาดห่างหายหลุดบ่อยนั้น
เหตุเป็นอันให้หายกลายลับเลือน
อยากให้รู้คิดถึงคนึงหา
ไม่เคยลืมน้องยาที่ห่างเหมือน
อยากให้รู้เราคิดถึงมิคลายเคลือน
คิดถึงเธอมิลืมเลือน"ฉางน้อย"เอย
18 ตุลาคม 2553 14:03 น.
(น้ำตาลหวาน)
หากย้อนอดีตได้ คงดีไซร้เปลี่ยนแปลงสิ่ง
หากย้อนเปลี่ยนความจริง คงดียิ่งอยากเปลี่ยนแปลง
หากย้อนจากนี้ไป ด้วยจากวัยที่อ่อนแฝง
อยากเปลี่ยนบางสิ่งแคลง เลือกแจกแจงที่ควรเป็น
อยากเรียกความหลังคืน หากหยิบยื่นคืนมาเช่น
นึกถึงเพื่อนเก่าเร้น หนีหายเฟ้นจากไปนัก
รู้ไหมฉันคิดถึง เพื่อนที่ซึ่งก่อนเคยรัก
เล่าเรียนที่เคยหนัก ไม่เคยพักสำหรับเรา
ตอนนี้เธออยู่ไหน รู้บ้างไหมฉันนั้นเศร้า
คิดถึงเพื่อนเก่าเรา เป็นไงเล่าห่างหายไป
เธอคงสุขดีนะ หวังว่าจะพบกันใหม่
พัฒนานามไง อยู่ที่ไหนช่วยบอกที
ข่าวสุดท้ายได้พบ มาบรรจบข่าวแสนดี
ลูกสาวตัวน้อยนี้ พามาที่พบหน้ากัน
ฉันทำเบอร์เธอหาย พร้อมเบอร์ใหม่ฉันหุนหัน
ทำให้เราพรากกัน ไม่มีวันที่ได้เจอ
ฉันหาเธอหลายปี ข่าวคราวนี้ไม่มีเธอ
ไร้ญาติตามหาเก้อ ไม่ได้เจอเธออีกแล้ว
รู้ไหมฉันห่วงมาก เกรงลำบากให้คลาดแคล้ว
ด้วยเธอใสเหมือนแก้ว ช่วยเธอแคล้วคลาดจากภัย
ฉันฝันถึงเสมอ โธ่เพื่อนเกลอเธออยู่ไหน
ขอดลจิตดลใจ ให้เพื่อนไซร้มาหาเรา
เธอรู้ฉันอยู่ไหน จากกันไปใจฉันเศร้า
คงครอบครัวใช่เล่า ให้เธอเคล้าห่างหายไป
เราวาสนาดี ขอให้มีโอกาสได้
พบกันอีกเพื่อนไซร้ ขอได้พบเธอสักครา
15 ตุลาคม 2553 11:33 น.
(น้ำตาลหวาน)
เขียนกลอนเศร้าตัวเรายิ่งเศร้าหนัก
เขียนกลอนรักก็รักจนหวั่นไหว
เขียนกลอนทุกข์ก็ทุกข์สุมหัวใจ
เขียนกลอนไรทำให้ใจเบิกบาน
เขียนกลอนเที่ยวสนุกกว่าเธอว่าไหม
เขียนแล้วสุขสดใสสนุกสนาน
ยิ้มกับภาพพิมพ์ใจคล้ายวันวาน
นึกถึงกาลนานนั้นสุขสันต์จริง
ไม่อยากเศร้าใจเราเฉายิ่งนัก
ไม่อยากรักเกรงใจหวั่นไหวยิ่ง
ไม่อยากทุกข์จมทุกข์ขลุกทุกสิ่ง
ไม่อยากแม้นจะจริงทิ้งให้จม
เขียนกลอนให้บางใครด้วยใจดี
เขียนด้วยมิตรไมตรีดีสุขสม
เขียนด้วยใจให้ใครได้ชื่นชม
เขียนผสม-ผสานงานกวี
บ้านเปิดกว้างทางโล่งดูโปร่งใส
ใครต่อใครเข้ามาพาสุขศรี
มาสร้างความสุขสันต์พันทวี
จากบ้านใหญ่หลังนี้กี่พันคน
มีกลอนบ้าน กลอนเมือง กลอนเรื่องราว
กลบท ร้อยกรองกล่าวทุกแห่งหน
จากที่เคยแต่อ่านผ่านตาตน
ผูกพันจนเขียนพอได้กลอนบ้านตาม
หน้าเก่าไปหน้าใหม่มาหาความสุข
ล้วนหลากมุขสีสันกันตอบถาม
เม้นท์หยอกเย้ากระเซ้าแหย่แผ่ความงาม
ทุกคนยามเข้าบ้านสำราญ....เอย
(เกือบจบไม่ลง คริ)
หน้าส่วนตัว
850
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
