การัณยภาส
ม่านสีดำอำพรางร่างชีวิต
เหมือนลิขิตขีดเส้นเป็นอักษร
คนกลางวันหันกลับเพื่อหลับนอน
หากอีกนางรำฟ้อนร่อนคืนแรม
คนกลางคืนฝืนตนทนเลี้ยงชีพ
ต้องตัวลีบหดห่อดูล่อแหลม
เพียงแสงสีบดบังยังวับแวม
ช่วยแต่งแต้มท้องฟ้ายามราตรี
เหมือนสินค้าลดแลกไว้แจกแถม
เป็นกับแกล้มรสเลิศเฉิดฉวี
ใส่เครื่องหอมปรุงเหล้าเคล้านารี
ค่ำคืนนี้มีเบี้ยเรี่ยรายทาง
อำนาจเงินเก็บเกลี้ยงเลี้ยงปากท้อง
ตุนสำรองไว้ก่อนตอนรุ่งสาง
ด้วยน้ำพักน้ำแรงแห่งเนื้อนาง
แม้เรือนร่างไร้สุขทุกข์ระทม
เขายกย่องให้เป็นเช่นดอกฟ้า
มีคุณค่างดงามยามสู่สม
ใช้กายาหากินถิ่นนิยม
ใช้อารมณ์บ่มรักสมัครใจ
เขาให้เกียรติจับต้องดั่งของเล่น
ค
3436
5
0
หน้าส่วนตัว
