ฅนเขียนรูป
คิดถึงจึงลอบมอบหัวใจ
ฝากไว้สุดสายที่ปลายฟ้า
หวังใจได้พบและสบตา
ขออย่าเมินเฉยผ่านเลยไป
คิดถึงจึงลอบมอบคิดถึง
สายลมรำพึงซึ่งพัดไหว
เย็นวูบลูบร่างในครั้งใด
รู้ได้ใจหนึ่งคิดถึงเธอ
คิดถึงจึงลอบมอบห่วงใย
หายใจเข้าออกบอกเสมอ
ตื่นตาหลับฝันฉันกับเธอ
พบเจอเธอฉันทุกวันคืน
คิดถึงจึงลอบมอบความรัก
ใจภักดิ์รักนี้ไม่มีอื่น
ไกลตาใกล้ใจใช่กล้ำกลืน
วันคืนหัวใจเราใกล้กัน
คิดถึงจึงลอบมอบทุกอย่าง
หวังสร้างร่วมคู่อยู่เคียงฝัน
ยึดมั่นสัญญาว่าสำคัญ
เรานั้นวันพรากจากไม่มี
คิดถึงจึงลอบมอบทุกสิ่ง
เจ้าหญิงอิงแอบแนบใจพี่
แม้ผ่านกาลใดไหนคนดี
ยังมีเธออยู่คู่ฉันทุกวันไป