หน้าส่วนตัว
สายลมคงพัดพริ้วปลิวสะบัด
เด็ดดอกรักโรยหล่นบนพื้นหญ้า
ปลิดเมล็ดลอยล่องท่องนภา
สู่แดนดินถิ่นใดหนามิย้อนคืน
แล้วลืมเลือนรักร้างที่ริมทาง
แล้วลาร้างจากทุ่งมุ่งถิ่นใหม่
แล้วพานพบสบหน้าโสภาใด
แล้วจากไปไม่หวลกลับรักจืดจาง
ขออย่าลืมลาร้างหนทางเก่า
ถิ่นที่เราเคยฟูมฟักพักสถาน
อยู่แห่งหนตำบลใดได้เจือจาน
ดอกรักเบ่งบานดอกใบสู่ใจชน
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘
972
1
0
