13 ตุลาคม 2553 17:26 น.
(น้ำตาลหวาน)
เหมือนทางตันดั้นด้นค้นทางเปิด
หวังระเบิดเปิดได้ในทางนั้น
จะเป็นได้อย่างไรนั่นทางตัน
ดั้นด้นกันไปไยให้เจ็บจำ
อยากจะรู้ว่าเจ็บสักแค่ไหน
อยากจะรู้เป็นอย่างไรความเจ็บช้ำ
อยากจะรู้ที่ทำอยู่พอไหมทำ
หรือยังซ้ำเติมอีกฉีกหัวใจ
เหมือนคนบ้าเข้าหาความเจ็บปวด
แม้นร้าวรวดปวดลึกสึกเพียงไหน
ยอมเจ็บช้ำเจ็บลึกฝังข้างใน
จะเป็นอีกนานเท่าใดใจขอทน
ไม่มีใครตรอมใจตายเพราะรัก
ฉันจึงพร้อมยอมหักสักกี่หน
ฉันทนได้ฉันทำได้เพราะใจตน
ฉันยอมจนสาแก่ใจให้เธอทำ
ฉันเจ็บช้ำเท่าใดใจเธอรู้
ฉันเจ็บช้ำให้ดูเพื่อตอกย้ำ
ฉันเจ็บช้ำเท่าใดใจเธอยำ
ฉันถือเป็นเวรกรรมที่ทำมา
ขอชดใช้ชาตินี้ให้หนี้หมด
ฉันขอชดใช้กรรมทำที่ว่า
ขอใช้หมดชาตินี้อย่ามีมา
ขอให้เราชาติหน้าอย่าได้เจอ
11 ตุลาคม 2553 14:19 น.
(น้ำตาลหวาน)
ฉันทำเหมือนข้นแค้นแฟนไม่มี
ฉันทำเหมือนตอนนี้ขาดความหมาย
ฉันทำเหมือนตัวตนคนเจียนตาย
ฉันทำเหมือนร้องไห้ได้ทั้งปี
ฉันไม่สวยหรือไรไม่ได้เกิด
ฉันไม่พริ้งบรรเจิดเชิดเดินหนี
ฉันไม่อาจทำให้ดูได้ดี
ฉันไม่อาจทำอย่างที่ใจอยากทำ
ฉันนั้นมีแฟนแล้วแม้แคล้วคลาด
ฉันนั้นอาจผิดพลาดบาดถลำ
ฉันนั้นเป็นคนไม่ดีที่ไม่จำ
ฉันพลาดซ้ำผิดซ้อนไม่วอนใคร
ทำไมหนาคนดีมีไหมนี่
ทำไมหนาคนดีมีที่ไหน
ทำไมหนาคนดีอยู่ห่างไกล
ทำไมหนาคนดีไม่..ใช่ดีจริง
ความสม่ำเสมอมีไหมในผู้คน
แรกดีล้นเกินไปให้ใจวิ่ง
พอนานไปทำไมกลายเป็นสิ่ง-
ฉันกับเธอต่างกันยิ่ง..ห่างกันไกล
เธอกับฉันต่างกันตรงที่จิต
ฉันนั้นซื่อเป็นมิตรแต่เธอไม่
ความซื่อตรงต่างกันแสนห่างไกล
ฉันจะทำเช่นไร...กับเธอดี
คำตอบง่ายจากไปก็สิ้นเรื่อง
ถ้าทำได้ก็ไม่เปลืองสมองนี้
ถ้าทำได้ฉันคงทำนานแล้วซี
เรื่องแบบนี้เป็นนิยาย...น้ำเน่ายาว
8 ตุลาคม 2553 17:29 น.
(น้ำตาลหวาน)
เห็นเขาเดินจูงมือถือของให้
น่าอิจฉาเข้าไส้จริงจริงหนอ
โถเกิดมาครานี้มีไม่พอ
ความสวยหนอเขาเมินไม่มองมา
ต้องเดินเดี่ยวคนเดียวเป็นปีชาติ
เราไม่อาจหาญคิดชีวิตจ๋า
หวังจะเดินจูงมือถือของอาสา
คงจะเป็นชาติหน้าว่าบ่ายคล้อย
ค่อนชีวิตคิดได้ใช่ไม่รู้
เพียงหวังอยู่มีบ้างอ้างเล็กน้อย
เมื่อชีวิตยังมีที่รอคอย
จะให้คล้อยตามวัยไม่อยากเป็น
สุขกันไปตามประสาคนวัยนี้
ทุกข์ก็มีเข้ามาให้แลเห็น
ชีวิตคนนั้นมียากมีลำเค็ญ
แต่ก็มีให้เห็นที่ดีดี
คงมีบ้างสักวันเป็นของเรา
ใครจะทุกข์รุมเร้าได้ทั้งปี
สักวันหนึ่งคงเบื่อเข็ดและหนี
สุขก็มีเข้ามาหาสักวัน
เห็นคนเหนื่อยลำบากทั้งกายา
เหนื่อยทั้งปีวิ่งหาจ้าละหวั่น
เรายังดีมีกินเป็นเดือนกัน
บางคนนั้นหากินวันแทบไม่มี
หาที่ลงไม่ได้ใครช่วยด้วย
อยากจะหวานร่ำรวยกลับแบบนี้
เขียนกลอนหวานไม่เป็นได้สักที
ทำอย่างไรกันนี่ "น้ำตาลหวาน"
6 ตุลาคม 2553 09:16 น.
(น้ำตาลหวาน)
กลับจากเที่ยวมีงานแทบขาดใจ
มองทางไหนไมงานแยะหนาดนี้
สงกาสัยสำเร็จโทษฉันนั่นซี
โถนานทีจะละงานทิ้งการไป
ลาพักร้อนได้หนึ่งปีสิบห้าวัน
ไม่เคยได้ใช้มันไม่ไปไหน
ด้วยวันหยุดเสาร์ทิตย์บานตะไท
ขัตฤกษ์อีกมากมายใช้ไม่ทัน
เหนื่อยจากเที่ยวเดี๋ยวเดียวก็หายแล้ว
รีบปั่นงานเร่งแจวแคล้วไม่หวั่น
โถนานทีจะมีงานเข้าสักวัน
ปกติฉันนั่งหายใจทิ้งไปทิ้งมา
อิจฉากันละสิงานสบาย
ด้วยงานฉันดีมากมายที่ได้หนา
เงินไม่มากแค่พอใช้ได้พึ่งพา
ด้วยเงินนั้นไม่มากมุาตามเนื้องาน
เดี๋ยวหนาวแล้วเตรียมการจะขึ้นเหนือ
ใครอยากไปเที่ยวเพื่อสมัครสมาน
ไปด้วยกันก็ดี-ดีเหมือนกัน
ใครอยากไปกับฉันยกมือมา
อยากชวนไปภูทับเบิกหนาวจับใจ
ไปดูไร่กล่ำปลีอ้วนพลีจ้า
ผักไม่แพงอากาศดีใครอยากมา
ขอรีบเชิญล่วงหน้ามาว่ากัน
แต่ตอนนี้ขอปั่นงานเสร็จก่อน
ไม่ได้ไปตะลอนทำฝายนั่น
หวังไว้ว่าทุกคนสุขสันต์กัน
เพราะคุณอัลเตรียมการบานตะไท
ขอให้เพื่อนทุกคนสุขกับงาน
อย่าลืมเล่าขับขานงานแบบไหน
ขอให้ผ่านด้วยดีมีสุขใจ
และโชคดีมีชัยฝนไม่ตกจ้า....
ขอให้เพื่อนๆที่ไปร่วมงานสร้างฝายกับคุณอัลมิตรา ทำงานด้วยความสำเร็จ
และกลับมาด้วยสวัสดิภาพทุกๆท่านนะค่ะ....
30 กันยายน 2553 16:11 น.
(น้ำตาลหวาน)
กลับมาแล้วเจื้อยแจ้วมีแววว่า
เหนื่อยกายาไปมาสี่ห้าวัน
นั่งรถเที่ยวเดี๋ยวเดินเหินอย่างนั้น
วิ่งรอกกันจนเหนื่อยเมื่อยทั้งตัว
เที่ยวแรลลี่ครานี้มีคนมาก
วัยหลายหลากมากันนั่นนี่ทั่ว
สุโขทัยแพร่อุทัยพิโลกทัวร์
สี่จังหวัดรวมตัวทั่วภาคเรา
แม้เหนื่อยอ่อนเพียงใดก็ใจรัก
สมานสมัครสามัคคีไม่มีเฉา
สี่สิบคันเกือบร้อยคนปนกันเจ้า
กว่าจะพร้อมอุทัยเค๊ารอกันนาน
ทานอาหารบนแพที่อุทัย
ล้อมรอบกายทั้งหลายคือแพบ้าน
ธรรมชาติสวยงดงามเปรียบใดปาน
ผสมผสานลงตัวทั่วอุทัย
เดินทางต่อเมืองสุพรรณท่านบรรหาร
ไม่เข้างานด้วยการให้สงสัย
ขบวนรถมากมายมากเกินไป
ไม่สามารถเข้าได้เลยไปกทม.
รถติดหนักไม่ทันเปิดงานแล้ว
หลงอีกแล้วหลงอีกติดจริงหนอ
กว่าจะเข้างานได้งานไม่รอ
เปิดไปแล้วแต่ขอดูละคร
โอ้..สยามนิรมิตช่างสรรสร้าง
ดูงดงามเกินอ้างอิงยุคย้อน
วิถีชีวิตคนไทยในบางก่อน
ละเอียดอ่อนงดงามวิจิตรา
อยากให้ได้ดูกันสักครั้งเถิด
เราคนไทยได้เกิดแผ่นดินหนา
เขาย้อนยุคให้เราเข้าใจที่มา
ฉากตระการงามตาเหมือนเป็นจริง
อยากจะเล่าเหตุการณ์ผ่านทั้งหมด
แต่ต้องงดความที่งามเสียยอดยิ่ง
บรรยายได้ไม่พอจากความจริง
เรื่องสั้นอิงพอได้ไปอ่านกัน
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
1059
