พิมญดา
อยากให้รู้ว่าคิดถึงเธอที่สุด
ระยะทางไม่เคยฉุดหรือรั้งไว้
ความคิดถึงคณานับจับหัวใจ
ข้ามขอบฟ้าสุลาลัยส่งให้เธอ
อยากให้รู้แม้เวลายิ่งหมุนผ่าน
รักวันวานยังละมุนอุ่นเสมอ
ถ้อยบรรจงดำรงร้อยรักละเมอ
มอบให้เธอด้วยใจภักด์รักนิรันดร์
คิดถึงเธอทุกนาทีที่ไกลห่าง
สุดปลายทางแห่งรักถักทอฝัน
สื่อเดือนดาวพราวพร่างคิดถึงกัน
ขอเชื่อมั่นมองเงาจันทร์ฉันมั่นคง
เอารักร้อยร้อยเรียงเคียงคู่ฟ้า
พิมญดาร้อยดวงดาวพราวดั่งหงส์
จะบินไปคล้องใจรักถักจำนง
รักยืนยงชั่วดินฟ้าหาเสื่อมคลาย
ยื่นใจมาหาคนดีสักหน่อยไหม
คนที่ใช่ยังรักอยู่มิรู้หาย
คิดถึงมากอยากไปหาแต่ยังอาย
กลัวพี่ชายคิ